Wandelen jalhay

wandeling ardennen

Het personeel van de camping sprak Nederlands en in een informeel gesprek vroegen we naar interessante plekken in de buurt waar je kunt wandelen, zien en genieten van de natuur. We werden doorverwezen naar de watervallen van Ninglinspo. Van de drie routes van 14, 2,5 en 6 kilometer kozen we de laatste, langs de rivier, op basis van onze ervaring met de Vierdaagse wandelingen iets meer dan een uur. We merkten niet eens dat het de tweede moeilijkheidsgraad had, lazen niet over het hoogteverschil van 250 meter, en de vreugdevolle betrad het gladde pad van ontdekking en avontuur. Toch zijn de Ardennen bergen. Twee uur later passeerden we slechts de helft en klommen in een dicht bos langs de steile oevers van de rivier, die we dertig keer over stevige bruggen overstaken en naar het hoogste punt van de route klommen. Daar stonden de kinderen, zittend op een boomstronk, machteloos op boterhammen te kauwen. Het enthousiasme waarmee Lena sprak over de verovering van bergtoppen, zelfs ’s ochtends, was er niet eens een spoor van. Een uur terug was besteed aan klagen over alles. We zijn die dag nergens anders heen gegaan. En bij mijn dagelijkse suggesties om tenminste naar de kortste route terug te keren, keek iedereen me aan, als Franse soldaten bij Ivan Susanin.

Overigens waren er geen problemen met de Franse taal. De lokale bevolking sprak geen Nederlands of Engels, dus we beperkten ons tot een glimlach en drie letters met woorden – bonjour, merci en orevoir. En slechts één keer, omdat ik een verwarmende zalf wilde kopen voor een hoestende Yasha in de , besefte ik dat het kijken naar de tv-serie “Helen and the Boys” niet voor niets was. ‘Petit garson khe-khe medisin,’ zei ik, Belmondo en Pierre Richard tegelijk imiterend, en wreef met mijn handpalm over de borst. De  bracht zonder vragen wat hij nodig had, maar Yasha stopte onmiddellijk met hoesten. Dus namen we niet alleen een origineel, maar ook een handig souvenir mee naar huis.

Ondanks de mislukte prestatie van het Russische nationale team op het EK, vond ik het leuk om uit te rusten in zo’n tent op een camping, mijn vrouw vond het leuk. Kinderen in het algemeen waren verrukt, en niet alleen van biljart, airhockey, uren op de speelplaats, kajakken op de rivier en reizen door ondergrondse grotten. Eindelijk konden ze de afwas zelf doen! Thuis doet een speciale machine het. En op de camping moesten ze vuile vaat naar een speciale kamer brengen, ze wrijven met een zeepachtige spons, droogvegen met een handdoek – daar lazen ze niet eens over in de meest interessante boeken! “Ik wist niet dat afwassen zo geweldig was!” – Yasha verheugde zich, en hij en Lena maakten geen ruzie, maar deelden druk met elkaar de verantwoordelijkheden en lasten op weg naar de vaatwasser en terug. Maar ze waren niet genoeg voor vijf dagen, en Ira en ik na het eten, niet zoals nu – wie geen diner kookte, laadt de vaatwasser in, maar zoals in de goede oude tijd, verdeelden we het brood van huishoudelijke taken in tweeën.

* De hoogste waterval van België, 60 meter hoog, is niet erg bekend, dus deze wordt er door weggeblazen.

wandelen jalhay